Dünyanın saklı altın kaynağı olarak bilinen volkanik ada yayları, okyanus plakalarının birbirinin altına girmesiyle oluşan en hareketli jeolojik bölgelerden biridir. Peki, bu alanlar neden diğer bölgelere göre çok daha fazla altın içermektedir? GEOMAR Helmholtz Okyanus Araştırma Merkezi’nden Dr. Christian Timm ve araştırma ekibi, bu sorunun yanıtını Yeni Zelanda açıklarındaki volkanik cam örneklerinde buldu.
Çok Aşamalı Altın Zenginleşmesi Araştırmanın en dikkat çekici bulgularından biri, altın zenginleşmesinin tek bir olayla sınırlı kalmadığıdır. Bu süreç, mantonun su ile etkileşime girip defalarca erimesi sonucunda gerçekleşiyor. Okyanus plakalarından sızan su, mantonun erimesini hızlandırarak bu sürece büyük katkı sağlıyor.
Mantonun tekrar tekrar erimesi, içindeki altının serbest kalmasına neden olurken, her aşamada yoğun bir konsantrasyon elde ediliyor. Bu durum, adeta bir “filtre kahve” yapımına benziyor; her süreç, altının daha saf bir hale gelmesine yol açıyor. Bilim insanları, Kermadec Ada Yayı’ndan toplanan 66 volkanik cam örneğini inceleyerek önemli verilere ulaştı. Bu cam örnekleri, lavların su altında ani bir şekilde soğuması sonucu oluşan ve magmanın derinlerdeki orijinal kimyasını koruyan “zaman kapsülleri” olarak değerlendiriliyor. Analizler, bu camlarda altın oranının olağan seviyelerin birkaç katı yüksek olduğuna işaret etti.
Dr. Timm, bu süreci “Altının yaşam döngüsündeki ilk adım” olarak tanımlıyor. Altın, mantodaki kükürtlü minerallerle hapsolmuş durumdayken, yüksek sıcaklıkta erimeler sayesinde bu durumu aşarak yükselen magmaya karışabiliyor. Bu keşif, altın madenlerinin oluşumunu anlamada yeni bir ufuk açıyor ve dünyanın gizli altın mutfaklarının sırlarını gün yüzüne çıkarıyor.
